De eerste openingsklassiekers zijn weer voorbij!

Toch wel lichtelijk zenuwachtig begon ik aan de openingsklassiekers van het seizoen. Iedereen is erg gebrand om het seizoen goed te openen en het zijn altijd nerveuze koersen. Gelukkig hebben wij in Australië het seizoen al mooi kunnen openen maar dat goede gevoel willen wij zeker vasthouden.

Omloop het Nieuwsblad

Allereerst zal ik er mee beginnen dat het een super mooie ervaring is om tegelijk het seizoen te starten met de mannen. De hoeveelheid publiek was enorm. De koers zelf was daarentegen voor mij iets minder. Ik houd er niet zo van om excuses te verzinnen, want niet goed is niet goed, maar ik voelde me na de eerste kasseienstrook al niet helemaal lekker. Enorm veel hoofdpijn telkens als ik de kasseien opreed. Ik heb dan ook besloten om af te stappen. Mijn hoofd klopte alle kanten op, het was niet verstandig om door te rijden. Ik ben achteraf blij met de keuze, maar in het begin voelde het tegelijk ook wel een beetje als falen. De ploeg deed het goed. Chloe werd 4e.

De Omloop van het Hageland

De omloop van het Hageland heb ik afgelopen jaar ook gereden. Ik weet dat deze koers mij normaal gezien wel ligt. Onze kopvrouw Chloe was een duidelijke kanshebber voor de winst. In het begin van de koers werd het meteen hard gemaakt. Janneke en ik misten de slag waardoor er meteen veel energie verloren ging. We kregen het gat dicht. In de plaatselijke rondes reden verschillende groepjes weg, maar alles werd dichtgereden. In de laatste ronde was er nog een kopgroep weg van 7 waar niemand van ons bij zat. Dat betekende weer aan de bak en meehelpen om het gat dicht te rijden. Alles uit mijn benen gereden en toen in de laatste 5 kilometer de koers zelf uitgereden. Mijn taak zat erop. Chloe werd 2e achter Ellen van dijk die solo aan kwam.

Le Samyn des Dames

We stonden met 5 meiden aan de start vandaag. Waarvan er eentje na een ronde afstapte vanwege andere prioriteiten (WK Baan). Dat betekende dat we maar met 4 meiden de koers moesten zien te winnen. Elke ronde vielen bosjes met meiden af. Van 130 naar 90 naar 60 naar 30. We zaten nog met 3 van de 4 meiden voor erbij, wat enorm gunstig is. Mijn opdracht was om de koers mee hard te maken en de meiden uit te putten. Dat lukte goed. De laatste aanval was voor Janneke en Soraya. Ze kwamen weg met 6 meiden. Toen zaten we in een keer met 2 op 6, het ideale scenario. Ik zat er zelf met de groep achter en ging storen, zodat het gat groot genoeg was en niemand kon springen. Janneke wist zelf de perfecte aanval te plaatsen en won de koers solo. Soraya werd nog 4e in de sprint. Zelf werd ik 16e. Volgens mij een topdag voor de ploeg. Ook is het voor mijzelf een opluchting dat de vorm dus wel echt goed is en dat ik in de koude omstandigheden ook kan presteren.

📸 Anton Vos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s